O pragnieniu bycia pięknym

zaprzyjaźnić. Dopiero jeżeli będziemy w stanie akceptować swój wygląd, będziemy mogły podejść racjonalnie do tematu, bez poczucia winy i nienawiści do siebie. Akceptacja jest pierwszym krokiem do zmian. Nie znaczy to, że wolno na

Dodane: 07-01-2016 11:59
O pragnieniu bycia pięknym Każdy chce być piękny i młody. Na szczęście - obecnie łatwo spełnić to marzenie :)

Zmieniaj się na lepsze

Kochajmy swoje ciało. Nawet jeżeli nie jest idealne, warto się z nim zaprzyjaźnić. Dopiero jeżeli będziemy w stanie akceptować swój wygląd, będziemy mogły podejść racjonalnie do tematu, bez poczucia winy i nienawiści do siebie. Akceptacja jest pierwszym krokiem do zmian. Nie znaczy to, że wolno nam doprowadzić się do stanu otyłości, ponieważ to jest zagrożeniem dla naszego zdrowia. Jednak dopiero jeżeli dojdziemy do ładu ze sobą, damy radę powalczyć z naszymi wadami. Jeżeli naprawdę poczujemy się lepiej i nasze życie zmieni się na lepsze, możemy dokonać nawet bardziej inwazyjnych zabiegów. Są kobiety, które po korekcie nosa zmieniły swoje życie diametralnie - nabrały pewności siebie i wiatru w żagle. Nie obwiniajmy się za to, że chcemy coś zmienić, że niby jesteśmy próżne i skupione na swoim wyglądzie. Jednak nie możemy podjąć takiej decyzji, opierając się na niechęci do naszej własnej osoby. Im bardziej będziemy lubić swoje ciało, tym lepiej będzie nam nad nim pracować.


Poprawiamy kształt nosa

Korekta nosa jest bardzo często wykonywaną poprawką. Ten zabieg ma na celu poprawę kształtu i wielkości nosa.

Jednak wbrew pozorom wcale nie jest to łatwy zabieg, ponieważ nos z względu na swoją wielkość nie daje dużego pola do popisu, a jednocześnie przecież pełni kluczową funkcję w procesie oddychania.

Korekta nosa to nie jest to samo to korekta przegrody nosowej.


Operacje plastyczne - jak to się zaczęło?


W 1951 dr Stanisław Michałek-Grodzki (prekursor chirurgii plastycznej w Polsce) otworzył w Polanicy-Zdroju, w szpitalu św. Antoniego, pierwszy w Polsce oddział tej specjalności, przeznaczony głównie dla chorych z wrodzonymi i nabytymi zniekształceniami, m.in. z okresu wojny. Po śmierci dr Michałka-Grodzkiego, 7 października 1951 ordynatorem oddziału, a od 1953 dyrektorem szpitala (od 1958 - Wojewódzkiego Szpitala Chirurgii Plastycznej) w Polanicy został jego asystent dr Michał Krauss. Opracował on plan rozwoju chirurgii plastycznej w Polsce, zakładając zorganizowanie Kliniki Chirurgii Plastycznej (z Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego), którą powołano w 1972 na bazie Wojewódzkiego Szpitala Chirurgii Plastycznej w Polanicy, lecz już w 1976 przeniesiono do Warszawy. Ordynatorem oddziału chirurgii plastycznej i dyrektorem szpitala w Polanicy został dr med. Kazimierz Kobus, który rozwinął metody leczenia.

W Warszawie nowy zespół kierowany przez prof. M. Kraussa rozwijał działalność kliniczną, dydaktyczną i naukową m.in. obok dotychczasowych specjalności chirurgię ręki, leczenie oparzeń i mikrochirurgię. M. Krauss był współtwórcą i pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Plastycznej i Rekonstrukcyjnej.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Chirurgia_plastyczna